'We had the greatest expactations'

Een week later, een hoop gebeurd! Mijn laatste berichtje was afkomstig uit Wellington. Op zondag een rustdag gehouden en tijd genomen om dus wat mailtjes en foto's naar het thuisfront te versturen. Ik wist dat een meisje uit de Aloys hier ook in Nieuw Zeeland was, dus dacht ik: ik laat mijn nummer wel achter op haar facebook, en wie weet datwe kunnen afspreken in NZ. 15 minuten later ging de telefoon en bleek ze in de zelfde stad te zitten als wij. Dus in de avond ontmoet en met z'n 3-en lekker wat gedronken in de bar. Dag erna was het tijd voor ons nog wat meer van Wellington te zien. Flink rondgelopen, rugby stadion bezocht, en van een brug afgesprongen (zie youtube kanaal www.youtube.com/dropdickdick1984.)

Dinsdag was het tijd om naar het zuidereiland te verkassen. Het eiland waar we alleen maar goeie verhalen over horen, en dus ook de grootste verwachtingen. Verhalen over natuurgeweld, gastvrijheid, extreme sports, etc. Alles wat een mens zou willen, zou hier te vinden zijn. Dus je snapt dat onze verwachtingen torenhoog zijn! Na een relaxte boottocht van 3,5 uur, raakte onze voetjes het zuidereiland aan. De gastvrijheid was meteen te merken, want het vragen naar de weg hier, leverde ons meteen een lift op naar het centrum. Tot onze grote verbazing werden we afgezet bij een jawel: Bakkerij!! Een nederlanse nogwel te verstaan. Met gevulde koek, speculaas, worst-en saucijzenbroodjes! Vervolgens hostel gezocht om spullen af te gooien zodat we in de nacht weer op het strand konden gaan kamperen. Na een gezellige avond in de ierse pub werden we verward wakker gemaakt door de gemeente dat we niet mochten kamperen op het gras bij de haven. Big deal, wij moesten toch vroeg op, dus kwam goed uit! Na dit kleine stadje van welgeteld 2 straten te hebben verlaten wilden we richting Nelson gaan. Na wat liften werden we opgepikt door een dame van 59 die ons van alles vertelde. We mochten op de koffie, en uiteindelijk zijn we er blijven slapen, en werd alles gedaan voor ons in ruil voor een stukje grasmaaien en een kippenhok verschonen. Van internet, tot lekker eten, en weer eens een warme douche was ook weer es prettig voor mijn veertjes!

Een dag later dan 'gepland' aangekomen in Nelson. Mooie stad, maar niet veel te doen. Dus lekker op het terras gezeten, en wat rondgelopen en geinformeerd naar het Tasman National Park. Een heel mooi park met geweldige stranden. Na een avondje kingzen met de locals (hun regels zijn echt hard), en Springsteen liedjes te hebben gezongen met de zanger van een bar,werden we weer eens wakker naast een rivier (ja, wel in de tent hoor:P). Na paar liften aangekomen in het nationale park. Tis echt heel mooi. Stel je voor dat je in Oostenrijk van de berg afsuist, en ineens in azuurblauw water terrecht komt. Nou, dat is dus hier het geval. Wegkomen uit dit stadje viel echter wat tegen. Na opgepikt te zijn door 2 yoga fans, stonden we ineens in Motueka Valley, oog in oog met een hippie community. Echt hippies, dus geen schoenen, veel haar!!!, bloemetjes, en vage trippende muziek. Leuk om te zien, maar toch niet helemaal ons ding. Dus met een paar hippies teruggelift richting een andere stad. Uiteraard weer veel liften gehad. Mensen die ons bier aanboden, ons de omgeving lieten zien, en uiteindelijk, ja je gelooft het niet: een auto! Dat is pas wat wij noemen een lift!! 2 mensen in 2 auto's maar de 1 wilde niet meer rijden. Tja, of wij ff naar Christchurch wilden rijden. Prima idee! Dus ik heb lekker 300 km door de bergen mogen crossen over 1 van de mooiste bergpassen van nieuw zeeland! Zulke vriendelijke mensen, ze hebben ons mee uit eten genomen en we mochten overnachten in hun villa. Dit mailtje typ ik nu vanaf hun kantoor. Dalijk krijgen we een andere auto mee de stad in, en vanavond krijgen we weer diner en een slaapplek. Morgen weer een auto die terugmoet naar de westkust. (owja, ze hebben een car rental bedrijf, dus wij zijn eigenlijk gewoon hun koeriers).

Verder is het onmogelijk om alles neer te zetten wat je hier meemaakt. We hebben nu al 21 liften gehad en 1 auto geleend. Dus je hoort zoveel verschillende verhalen, en je ziet zoveel om je heen. Maar dit is de rode lijn hoe wij het hier ongeveer beleven. En als ik iedereen moet geloven wordt het eiland alleen nog maar mooier, dus nog steeds heb ik the greatest expectations...

Voor foto's kijk onder tabblad foto's
Voor filmpjes op: www.youtube.com/dropkickdick1984