'Another day in paradise'

Ok, we zijn al thuis, maar dat neemt niet weg dat jullie nog het recht hebben op een update van de afgelopen 1,5 maand!

Nou, hier dan een volgend verhaal. Na al die eilanden waar geen internet is, of waar wij het gewoon simpelweg te goed naar onze zin hebben, is het internet er een beetje bijingeschoten.

Dan maar ff teruggraven in de tijd. Mieke heeft het laatste verhaal getypt wat dateert van een paar uur voor de wedstrijd Nederland-Spanje. Het spijt mij dat ik jullie gedachte weer opfris met het jammerlijke verlies van de wk finale... Maargoed, niet getreurd, het leven gaat door... en zo ook onze reis (nadat we beiden ook goed de pest erin hadden dat Nederland verloren had). Gelukkig weinig tijd gehad om er bij stil te staan, want de volgende halte stond voor de deur: Semporna! Het idee was om daar heen te gaan en even te gaan snorkelen bij Sipadan. De nummer 1 duik en snorkelspot van de wereld! Duiken was te duur vandaar dat we een dagtrip wilden doen om toch deze mooie onderwaterwereld te bezichtigen. Na een busreis met karaoke kwamen aan in een hele vieze stinkstad waar het ruikt naar dooie honden in de regen. Onze boeking was ook al misgegaan, dus het verloren WK was alweer ver achter ons. Plots komt er een vrouwtje naar buiten en vertelt ons dat ze accomodatie heeft midden op zee voor 17.50 pp met ontbijt, lunch en avondeten. Nou, goeie deal! Volgende ochtend vroeg uit de veertjes en de boot gepakt. Nou, het was prachtig! Een compleet resort gebouw op een koraalrif. Door de spleten in het hout onder ons bed, konden we zelfs vissen zien zwemmen. Lekker ook om vanuit je voordeur het water in te duiken! Je kon er prima snorkelen in het afgezette deel van het rif wat het aquaruim was. Daar werden ook duiklessen in gegeven, en Mieke vroeg aan mij of ik dat ook wilde. Ik wilde dat wel, maar had bedacht om het in Thailand te doen (mijn PADI cursus). Maar waarrempel, de magische woorden van waterrat Mieke klonken mij als muziek in de oren: Ik wil ook wel mijn PADI halen!! Dus hup, aangemeld, betaald en de volgende dag konden we beginnen. Ik zal niet teveel in detail treden over de training, maar het was niet op de plek die Mieke in gedachten had (waardoor ze overgehaald werd om het wel te doen), maar gewoon bij een onbewoond eiland (met her en der een naakte local). Na de ochtendtraining gingen we meteen 20 meter diep (Onthou in je achterhoofd dat Mieke begin juni voor het eerst in zee gezwommen heeft en toch wel een bepaalde angst heeft voor onze onderwatervrienden), dus dat was wel ff wat! Maargoed, na 3 dagen duiken en theorie geleerd te hebben toch geslaagd voor ons examen en nu mogen we beiden overal duiken op de wereld. Dat komt nog eens goed uit met al die mooie plekjes in Maleisie en Thailand in het verschiet ;) Hier hebben we de zeldzame Frogfish gezien en verschillende schildpadden!

Na een weekje op zee geleefd te hebben, besloten we weer verder te gaan. We vonden het toch wel jammer dat we bij dit prachtige resort weg moesten,want geloof ons. We hadden hier wel een jaar kunnen zitten! (als ze een menukaart gehad hadden, want ik heb geen idee wat we allemaal in onze mond hebben gestopt,maar na de twijfel of het nou kippenhersenen waren of niet, hebben we maar besloten er niet al te lang bij stil te staan en alles maar gewoon naar binnen te schuiven). Maargoed, onze reis ging weer verder. Van zee naar de jungle welteverstaan. Sinds mijn vertrek hebben we het al over de Deer Cave midden in de jungle in Borneo. Dus hup, nachtbusje in naar Kota Kinabalu, daar een ochtendvlucht gepakt richting Mirri, om daar onze tocht verder uit te stippelen. We wisten dat het mogelijk was om met de boot door de jungle te gaan naar deze grot. Helaas wisten we de kosten niet, en toen ons ff duidelijk werd gemaakt dat dit om meer dan 200 euro ging hebben we deze tocht spijtig genoeg moeten afblazen, want het budget liet het helaas niet toe. Dus toen maar een middagje zwemmen en een ticket naar Kuala Lumpur boeken. Gelukkig was het zwembad wel ontzettend groot want achteraf bleek het dus gewoon dat we naar Mirri waren gevlogen voor een middagje zwemmen. Tot verdriet van mijn zwembroek mocht deze niet het zwembad in. (Al zegt Mieke dat mijn vodje niets meer van een zwembroek wegheeft...) Maargoed, de volgende dag heel de dag beetje niets gedaan want we vlogen die avond naar Kuala Lumpur (de andere kant van Maleisie). Om kosten te besparen besloten voor de late vlucht te gaan. Helaas bij aankomst blijken taxi na 0.00 2x zo duur te zijn en hebben we dus heel de dag gewacht om welgeteld 5 euro pp te besparen. Wat een winstpakker!

Kuala Lumpur ben ik al eens eerder geweest en nu kon ik Mieke mooi rondleiden door de stad. Het was echter ontzettend warm, dus verder dan wat sightseeing en winkelen zijn we niet echt gekomen. KL is een dure stad dus ff borrelen op het terras was ook niet van lange duur. In deze stad hebben eigenlijk vooral doorgebracht in het winkelcentrum van de Petronas Towers, omdat het daar lekker cool was. Verder nog de Batu Caves bezocht (waar ze ieder jaar dat hindoestaan festival hebben waar ze spiezen door een lichaam heen steken enzo), en de KL tower. 1 van de grootste (of de grootste???) televisie masten in de wereld. Steden zijn niet echt ons ding, al vind Mieke het fijn om te winkelen, ik was toch blij dat we weer naar een eiland gingen. Ik snap dat eiland leventje wel. Hele dag met je voetjes in het zand (helaas in de avond ook in je bed), lekker weer (al valt dat hier soms nog wel eens vies tegen met die tropische stormen), duiken in scheepswrakken, snorkelen tussen de gehele cast van finding nemo, en in de avond lekker een biertje drinken onder het genot van het briesje wat afkomstig is van deze reuze palmbomen! Dusja, wij naar The Perhentian Islands. Snel van de boot af want we hoorden dat het heel moeilijk zou zijn om acco te vinden. Nou, toch voor een prima prijsje een huis gevonden op het strand met uitzicht op zee uiteraard! We hadden in Mirri al vernomen dat je hier voor 20 euro! kon duiken dus dat was mooi! Helaas heb ik hier dan ook echt afscheid moeten nemen van mijn zwembroek alias vodje, en moet ik genoegen nemen met een fake Billabong zwemslipje (nee, hij heeft wel lange pijpen hoor!) Deze nieuwe zwemslip zit gelukkig gegoten en pastte ook in mijn wetsuit! Het klinkt haast verwend om te zeggen, maar je raakt gewoon gewend om door de jungle naar het strand te lopen, je snorkel op te zetten zo het koraalrif binnen te zwemmen, en dus is het gewoon ook wel eens fijn om een dutje te doen in bed, of gewoon eens op het terras te zitten en 'niets' te doen. Ik weet dat ik over een maand spijt krijg van deze woorden, maar we vallen met onze neus van de ene in de andere verbazing. Alles wat onze hersenen gedurende een dag opnemen zijn voornamelijk regenwoud, azuurblauwe zee, kleurig koraal, zeeschildpadden (zelfs die beesten beginnen 'gewoon' te worden), wit zand en palmbomen. Dus klagen doen we hier dan ook zeker niet! We hebben hier ontzettend mooi gedoken en veel gezien. Veel vissen die we zelfs op Borneo niet gezien hebben zoals haaien en baracuda's. Helaas heeft Mieke die niet gezien, want deze waren in het grote scheepswrak te zien, maar helaas kreeg Mieke koude voetjes en besloot aan de oppervlakte te blijven. Dit vonden we sneu dus besloten we de volgende dag nog een keer te gaan duiken voordat we ook deze eilandengroep weer gingen verlaten voor het volgende eiland. Lijkt eentonig al die eilanden, maar valt wel mee hoor! Maargoed, de beste beslissing in maanden was het om nog een duik te doen. Zelfs onze instructeur zei al:ik kan stoppen en ergens anders gaan werken, want alles wat hier te zien is hebben we gezien in 1 duik! Verschillende roggen (waaronder een pijlstaartrog van een meter met een staart van meer dan een meter waar we gewoon naast zaten in het zand!), triggerfish, een schildpad (die zijn heel zeldzaam in dit deel van Maleisie), en een groep van 13 bumhead parrotfish! Die beesten zijn blauw met groen en hebben een elviskapsel, en zijn ongeveer 1m tot 1,5m groot! We kwamen midden in een school terecht van die beesten en het was echt geweldig! Beste duik tot nu toe! Al was dat scheepswrak ook heel gaaf! Wrak ligt op 18 meter diep en je gaat ook echt naar binnen. Dan kun je naar boven in het schip zwemmen waar gewoon een ruimte met lucht is! Niet inademen want die lucht is al 10 jaar oud en bevat geen zuurstof meer, maar je kon wel gewoon praten zo'n 15 meter onder water! In dit wrak werden onze instructeur en ik omsingeld door tig van baracuda's van een meter lang!

Na de Perhentian Islands gingen we naar Langkawi toe. Hier keek ik erg naar uit want ik heb een goeie tijd gehad de vorige keer dat ik hier was. Helaas bij aankomst was het niet meer zoals ik het in mijn hoofd had zitten en ben ik eens rond gaan vragen waar de kleine houten hutjes gebleven waren en waarom het hier zo druk is op het strand. (leek zandvoort wel). Helaas heeft de lokale bevolking ook gehoord van dit eiland en iedereen probeert er een slaatje uit te slaan. Zou ik ook gedaan hebben als ik in hun positie stond, maar het is zonde om te zien dat het ooit zo grote verlate strand veranderd is in een kermis van bananenbootjes, jetski's en parasailers. Ik raakte aan de praat met een Ierse vrouw en die had nog wel een plekje dichtbij het strand voor ons voor een hele goede prijs. In de avond is het eiland nog wel relaxt, en kunnen je genieten van live muziek op het strand en ben ik even al deze watersportactiviteiten weer vergeten.

Ik wilde kijken of de rest van het eiland ook veranderd was en of ik mijn vrienden nog kon bezoeken van de four seasons hotel. (Waar ik 4,5 jaar geleden per abuis belandde voor een drankje en ik de enige gast was, want toendertijd was het resort afgehuurd door een porno crew uit Rusland, en waar ik werd rondgereden met een golfkarretjes naar de wc en werd aangesproken met Mr Dick. Altijd leuk als er alleen maar porno acteurs en actrices om je heen lopen:P). Maargoed, dat was toen, en wij gingen eens een kijkje nemen. En ja hoor, ook Mieke en ik werden rondgereden in een golfkarretje en netjes bij onze namen aangesproken. Ik herkende eigenlijk niemand per direct en ik keek rustig rond. (Ja, die aziaten lijken ook allemaal zo op elkaar!!) Ik dacht de barman te herkennen maar hij mij niet. Toen ik hem vroeg naar de dag van de russische porno crew, begon ook bij hem een lichtje te branden

Na een duur kopje koffie verder gereden op de brommer en het eiland rondgereden. Het regende veel dus rijden was niet echt heel veilig (en vooral niet op die platte banden van ons...) Dus terug naar het hutje en relaxen. Ook blijkt het dat er een heuse slipjesdief actief is op het eiland, want Mieke had haar was gedaan en alle slipjes die lagen te drogen, waren de volgende ochtend foetsie. Waarschijnlijk een ladyboy, want hier in een moslimland verkopen ze alleen maar oma onderbroeken, dus er loopt nu een erg vrolijke ladyboy rond op het eiland. Nog wat onder rokjes gegluurd maar geen spoor van de slipjes...

Na Langkawi was het tijd voor Thailand! Een land dat nooit gaat vervelen. Onze 1e bestemming was Koh Phi Phi. Wat een prachtig eiland blijft het toch. Gelukkig is het nu bijna volledig hersteld na de Tsunami. Na een 1e gezellige nacht en ochtend was het toch maar tijd om te gaan slapen, maar niet voordat we een gezond ontbijtje tot ons hadden genomen. Vooral die hamburger met een volle fles chili saus van Mieke zag er zeer smakelijk uit! Na een paar uur slapen kwam de kater, en lagen we op goed verrot op bed. De kater werd nog erger nadat het thuisfront mij belde om te vertellen dat mijn opa was overleden. Maar dit hebben jullie al kunnen lezen op de site. De dagen erna waren heel erg moeilijk. Ging ik naar huis, bleef ik in Thailand, zou ik op en neer gaan? Vragen waar ik dagenlang mee bezig ben geweest. Na veel praten met het thuisfront, Mieke en een Boedhist, toch maar besloten om te blijven en een mooie ceremonie te houden hier op het eiland. Ik heb altijd gezegd dat dit een van de mooiste plekjes is waar ik ooit ben geweest, dus leek het mij wel mooi om hier een mooi afscheid te geven op dezelfde tijd wanneer de dienst in Nederland plaatsvond. Het afscheid vond plaats op het viewpoint, en we hadden al een nieuwe accommodatie gevonden op Long Beach aan zee waar een tempeltje stond. Het huisje was een boomhut aan zee, dus hier konden we even tot rust komen na een hectische week. Verder hebben we hier nog een snorkeltocht gedaan waarbij we zelf bijna het loodje hadden gelegd. Het weer sloeg in 1x om en de boot (zo'n houten longtailboat) vloog over de golven. Golven vlogen helemaal over onze boot heen, en wij vlogen ook van links naar rechts en van boven naar beneden. Dit was leuk voor 20 min (al vond bijna niemand het echt heel leuk op 2 duitsers en Mieke en ik na), maar na 20 min dacht ik echt: ok, nu slaat ie om. Het scheelde ook niet veel. De kapitein bracht de mensen na de kant die echt niet meer wilde, en we gingen verder met een klein groepje, want iedereen wilde toch wel The Beach zien. Blijft echt een schitterend eiland en het is bijna jammer dat die bekend is geworden aan de buitenwereld. (Moraal van The Beach is een beetje een tegenstelling geworden na de film). Maar je kon er wel cliffjumpen! Dus dat ging ik uiteraard doen. Ik ging zoals zovaak weer als 1e naar beneden. Alhoewel de afzet moeilijk was doordat je schuin stond op scherpe rotsen, liep alles goed af. Helaas voor het andere meisje die ook sprong niet. Zij belandde van 15 meter hoog op haar zijkant en begon bloed te hoesten dus die wilde naar het ziekenhuis. Kon helaas niet, dus besloot ze het maar als een vent op te nemen.
Na 10 dagen Phi Phi, was Mieke toch wel benieuwd naar Phuket en alle verhalen van de hoeren etc. Dus wij meteen naar het ergste deel van Phuket: Patong. Niets anders dan striptenten, hoerententen, ladyboys, en ping-pong shows. Zoals je de naam misschien doet laten vermoeden is het geen gezellig potje ping pong, maar worden er ping pong ballen uit een vrouw geschoten. We zijn niet wezen kijken maar hebben wel een praatje gemaakt met zo'n propper. Nou, we zijn weggelopen nadat ook blijkt dat ze er muizen en kikkers instoppen. Achja, ieder z'n ding he

Dus wij maar gewoon lekker aan de bar gezeten. Na de wc gaan is hier een ander verhaal. Als ik met Mieke loop is er niets aan de hand, maar wanneer ik alleen loop ben ik de sigaar. Hoeren, ladyboys, en weet ik veel wat er nog meer mijn pad heeft gekruist, maar allemaal willen ze aan je haren zitten, gaan ze voor je staan dansen en doen ze hun uiterste best om mij naar binnen te lokken. Zo is Phuket nu eenmaal, en nu Mieke het ook gezien heeft, hoef ik er nooit meer heen.

Vanuit Phuket hebben we nog een bliksembezoek gebracht aan Birma (buurland Thailand), want ons visum was verlopen! Als je via land of boot Thailand binnenkomt mag je max 15 dagen blijven en per vliegtuig 30. Jaja, heel logisch! Maargoed, ook weer 'gezien', en de volgende dag naar Koh Samui gegaan. Ik ben al 2x op dit eiland geweest, dus het was niet zo moeilijk om te besluiten waar we heen zouden gaan. Mae Nam, een rustig strand waar alles om 22u dicht is. Heel gemoedelijk en relaxt. En als je naar de kroeg wilde, gingen we gewoon naar The Reggae Pub in Chaweng. Altijd feest daar en nu ook weer! Heerlijke energieke liveband die alle kaskrakers eruit gooit verhuld in een reggea-ska jasje. Verder beetje rondgereden op het eiland op zoek naar olifantjes en watervallen. Wat ga ik de aziatische natuur missen in NL. Geen bergen, geen regenwoud, palmbomen, watervallen. Maargoed, een zwarte witte koe wordt ook nog altijd gewaardeerd door ons.

Van Samui verhuisd naar Koh Phangan, bottle beach. Kleine houten hutjes op het strand (goh wat verrassend en een half dood koraalrif voor de deur), maar jeetje wat was het hier goed vertoeven. 10 dagen luieren, en de enige echt beweging die we kregen op een dag was van onze hangmat naar het restaurant en de bar en een potje strandtennis. Verder veel slapen en luieren en in het water dobberen en genieten van de prachtige omgeving. Het is helemaal geisoleerd van de rest van het eiland want het is alleen bereikbaar per boot (ja, en een schrale jungle weg die bijna nooit gebruikt wordt). Het was ook altijd weer lachen als de dagjestoeristen op ‘'ons'' strand kwamen en versteld stonden van de natuur niet wetende dat wij 5 euro per nacht betalen (totaal) en zij waarschijnlijk meer betaalden in het drukke Haad Rin. Wij zijn daar ook nog geweest, maar dat was voor de Full Moon Party! Eigenlijk niet verder gekomen dan de Reggea Pub met onze duitse buren van bottle beach. Daarna weer terug naar bottle beach, maar helaas kwamen we de volgende dag erachter dat Mieke haar camera was verloren op de terugweg. Goed balen dus! Maar we staan gelukkig vaak naast elkaar foto's te maken dus gelukkig heb ik ze nog! We wilden eigenlijk ook nog naar Koh Tao om te duiken, maar onze budgets zijn echt beneden 0 dus dat bewaren we voor een volgende keer, want ik denk dat we hier ooit nog wel een keer terugkomen

Vanuit hier naar Bangkok, waar we nog ff 4 dagen sight seeing gedaan hebben, onze visum hebben proberen te verlengen want we waren al sinds 29 aug illegaal in het land, en wat souvenirs gekocht. En op onze laatste avond stonden we op het punt om naar huis te gaan, zit Geert-Jan daar ineens in de drukke uitgaansstraat op het terras met Herman. Ik heb GJ niet meer gezien sinds Darwin. De bedoeling was om elkaar te meeten op Bali, maar dat ging helaas niet door wegens verschillende reisplanningen, maar nu toch nog ff een pilsje gepakt :D Daarna was het toch echt tijd om afscheid te nemen, en naar huis te gaan, en om de volgende dag weer naar NL te vliegen. Boete betaald vanwege het feit dat we 4 dagen illegaal in het land waren. Jammer genoeg vlogen Mieke en ik niet samen, en duurde mijn reis zo'n 10 uur langer omdat ik eerst nog naar Afrika, Egypte mocht :D Das ff wennen na 3 maanden spleetogen en rijst...

Maargoed, nu weer op Nederlandse bodem. Ik vind het leuk om iedereen weer te zien, maar jezus mina, wat is het hier koud en regenachtig

Ik heb een ontzettend mooie tijd gehad de afgelopen 7 maanden. Eerst met de jongens, toen met mijn ouders en daarna 3 geweldige maanden met Mieke. Ja, we zijn goeie reismaatjes . Verder heeft Mieke een leuk souvenir meegenomen vanuit de tropen, genaamd Piet de kruipworm! Mieke heeft het op de een of andere manier voor elkaar gekregen om een parasiet in haar voet te krijgen in de vorm van een wormpje die rondkruipt in de huid van haar voet. Maar de medicijnen liggen al klaar, en als die niet werken is het beestje binnen 10 weken dood, omdat hij er dan achter is gekomen dat ie toch een verkeerde huisvesting heeft gekozen :P

Maargoed, nu gaat het leven in Nederland weer beginnen. Baan zoeken en geld verdienen om weer een reisje te maken! Maar dat gaat nog wel even duren dus ben maar niet bang. Ik zal weer gewoon aanwezig zijn in het psv stadion, voetballen op het knollenveld, barhangen en de Aloys, en noem maar op! De meesten heb ik al gezien afgelopen week, en de rest zie ik de komende tijd weer om gezellig bij te kletsen met een pilsje :D

Bedankt voor het lezen en tot de volgende reis!

Dick en Mieke