Nou hier ben ik dan, genezen en genietend van al het moois wat Azie een mens kan brengen! Na de pech op Lombok ben ik afgezien van 2 rose knieen en wat littekens weer helemaal de oude, en hoef ik niet strompelend achter Dick meer aan te hobbelen. Ik zal goed naar links en rechts blijven kijken als ik oversteek en ik ga in het vervolg maar gewoon bij Dick achterop de scooter zodat we alleen nog maar leuke dingen hebben om te vertellen!

Nadat we op ferry naar Lombok een iets te dure ticket gekocht hebben, en de boot maar eenvoudig en saai was hadden we op de ferry terug naar Bali meer geluk. Het ticket was tegen de normale prijs, en toen we de boot betraden was er een bandje aan het spelen in een ruimte met airco. Een enorm contrast dus met de vorige boot! Wij waren echter meer in voor het zonnetje en 'frisse' lucht (voor zover je de lucht hier lekker fris kan noemen met de luchtvochtigheid hier). We hadden het geluk dat ze heerlijke ligbedden op het dek hadden staan waardoor onze boottocht naar Bali een genot was! Een goedmakertje zullen we maar zeggen!

Aangekomen op Bali zijn we met een busje naar onze volgende bestemming 'Ubud' gebracht. Ubud is een stadje waar je lekker veel winkeltjes, barretjes en restaurants hebt. Ik vond het wel eens tijd om wat winkeltjes te bezoeken, en aangezien het een drukbezocht stadje was waar ongetwijfeld wel voetbal te zien was in de avond was het comprimis snel gesloten!

Bij aankomst hebben we gezocht naar een accomodatie en onze zoektocht bracht ons bij 'Homestay Donald', ons verblijf voor de volgende dagen waarin 'Donald' zijn naam wel eer aan deed. In de ochtend was het namelijk net of je echt op de boerderij verbleef want om 3:30 waren minstens 10 hanen hen best aan het doen om alles en iedereen wakker te kraaien! Zelfs de honden doen mee vanaf de daken van huisjes!

Na onze 1e nacht Ubud werden we verrast met een hevige regenbui, en na even te wachten zijn we toch maar als echte Hollanders op weg gegaan richting 'Monkey Forest'. Dit is een park in Ubud waarin je wat tempels kan bezoeken en een crematieplek, maar zoals de naam al zegt zitten er ook veel apen! Bij de ingang werd dit al snel duidelijk toen een brutale aap (hier zitten alleen Makaken)op Dick klom om in zijn broekzakken te kijken. We hoefden dus niet zoals alle andere toeristen bananen te kopen bij de ingang. Het slimste wat je kan doen om apen te lokken is dus gewoon een broek met zakken aan de zijkant aantrekken! We hebben ons hier een paar uur weten te vermaken met deze aapjes en hebben in de tussentijd de tempel bekeken in een prachtige sarong, een soort van omslagrok die je hier krijgt bij de ingang. Zowel bij mannen als vrouwen moeten de benen bedekt zijn wanneer je een heilige tempel betreed en mag de vrouw niet menstrueren, anders moet ze buiten blijven! In de avond hebben we heerlijk gegeten sinds lange tijd en hebben we voetbal gekeken in een loungecafe.

In Ubud zelf is niet heel veel te beleven maar om Ubud heen zijn een hoop uistapjes mogelijk. Omdat het weer deze dagen niet zo denderend was zijn we er een dagje op uit getrokken om ' The Elephant Cave', een tempel en mooie rijstvelden te bezoeken. 'The Elephant Cave' viel achteraf een beetje tegen want het was niet echt een grot zoals wij hem in ons hoofd hadden. Om de 'grot' heen was ook een hoop te zien gelukkig en we belandden uiteindelijk op een bergweggetje richting een Boeddha tempel. Nadat we een 'stukje' verkeerd waren gelopen kwamen we iets later dan gepland terug bij onze lichtelijk bezorgde chauffeur, die ons al gezocht had. De volgende stop was een tempel. Het geluk was dat er die dag een ceremonie plaatsvond en toen we beneden aankwamen was deze al bezig. We hebben deze ceremonie even mogen aanschouwen en een graantje meegepikt van een echte hindoeistische offeringsceremonie. Op een gegeven moment hoorden we zielig getjielp, na wat rondkijken waar het vandaan kwam was het een kip die iets te krap zat verpakt in een gevlochten mandje, en naast de kip hing een mandje met een gans. We wisten dat zij ieder moment geofferd zouden gaan worden dus zijn we maar weer snel richting auto gegaan. Het laatste van onze tour waren de rijstvelden, die we vanuit de auto bekeken hebben. We waren kapot van al het lopen en trappen beklimmen en vanuit de auto was het ook heel mooi om te zien!

Na lekker gewinkeld te hebben en voetbal gekeken te hebben in Ubud vonden we het weer tijd voor onze volgende bestemming. Nadat we wat vertraging opgelopen hebben door mijn ongeluk, hebben we het eiland Java maar even laten vallen. We zouden anders binnen een week (omdat onze visums bijna afliepen)naar Jakarta moeten reizen, waardoor we iedere dag op weg waren zonder dingen te kunnen bezichtigen. We hebben daarom besloten in Bali te blijven en ons laatste weekje naar ' Amed' te gaan.

Amed is een plaats in het Noordoosten van Bali en staat bekend om zijn mooie snorkel en duikplekken, en het leek ons daarom wel lekker om ons laatste weekje Bali relaxt door te brengen aan het strand. In het busje zaten we met nog een stelletje (Rosa en Dennis op huwelijksreis) die ook naar Amed gingen en bij aankomst zijn we samen op pad gegaan voor een accomodatie en belandden we als buren in 2 prachtige hutten pal aan zee! Het was een huisje met een grote veranda met relaxhoek en de badkamer van het huisje was outdoor waarbij het water van de douche uit een bamboo-stok kwam. Onze voortuin was het strand, en wanneer je de zee in liep kwam je bijna direct al bij het koraal terecht!

De 1e dag hebben we lekker aan het strand gelegen en een beetje geluierd en genoten van het mooie weer wat we in Ubud wel een beetje gemist hebben. Dick is die dag op een gehuurde scooter naar een ander dorp gereden om te pinnen, we waren dit eerder weer eens vergeten en daardoor moest Dick bijna een uur rijden om aan geld te komen.

De 2e dag Amed hebben we vroeg in de ochtend snorkels gehuurd en heb ik mijn stap richting de onderwaterwereld weer gemaakt. Deze keer ging het echter goed, en na een paar kleine paniek-momentjes waande ik me tussen het koraal en heb ik genoten van al het moois onder water. Af en toe leek het net een vlindertuin waar je doorheen zwemt met al die gekleurde visjes en na een geslaagde poging kon ik niet wachten om weer het water in te gaan.

Het was een mooie dag die eindigde met een avondje voetbal. Samen met Rosa en Dennis hebben we voetbal gekeken in 'Bamboo Bali'. Dick had het geluk een keer voetbalpraat te hebben met een man en ik had Rosa naast me die voetbal ook alleen leuk vond als Nederland moest spelen, perfect dus! De volgende dag zijn zij verder gereisd naar Sanur en Dick en ik besloten nog een dag in Amed te blijven. Het was hier zo mooi, rustig en relaxt dat we er nog geen afscheid van wilden nemen! De volgende ochtend ging de wekker om 5:00! We hadden namelijk de dag ervoor met een visser afgesproken dat we met hem mee gingen in de ochtend op zijn bootje om de zonsopkomst te bekijken vanuit zee. Half slapend (vooral ik) zijn we het bootje ingestapt en het was prachtig! Vanuit de zee kon je ook de grote vulkaan op land zien die langzaam verlicht werd door de zon die opkwam. Het was een mooi aanzicht en ondanks dat het erg vroeg was, was dit een geslaagde ochtend (wel zijn we erna weer even in bed gekropen om verder te slapen, het is immers vakantie)

Het snorkelen de vorige dag was zo geslaagd dat we deze dag met de scooter naar het 'Japanese shipwreck' zijn gereden om daar te gaan snorkelen. Hier ligt een gezonken schip dicht bij de kant wat heel mooi moet zijn om te duiken en snorkelen. En niets was minder waar, het was ook prachtig (voor zover ik het goed bekeken heb) want af en toe kwam er wat zand omhoog waardoor je niets meer zag. Ik ben daardoor uit het water gegaan (toch een beetje bang omdat ik niet zag wat er onder me zwom) en Dick is lekker blijven dobberen. Dick was op een gegeven moment benieuwd hoe het was om onder het wrak door te zwemmen en is naar beneden gezwommen waardoor de diepte hem een beetje greep aan zijn oren. Zijn adem raaktte bijna op, en toen hij een hele dikke grote vis ontdektte die hem aan zat te staren werd het voor Dick tijd om maar eens naar zijn eigen wereld terug te keren en uit haast haalde hij zijn been open aan het scherpe koraal. Ook Dick loopt nu dus rond met rose beentjes! We zijn na dit avontuur weer terug gereden naar ons strandje om daar het water nog eens in te gaan, ditmaal naar de drop-off. De drop-off is de rand waar het koraal eindigt en de zee overgaat in diep water. Hier is de plek waar de grotere vissen zitten, en de zeeschilpadden. Omdat ik deze toch graag wilde zien ben ik meegegaan, en ondanks dat het een beetje griezelig is word ik langzamerhand een echte zee-fan! Het is prachtig onder water, het is een wereld waar we niet thuishoren maar het is toch iets moois dat we het wel kunnen bekijken.

De volgende dag was het toch echt tijd om afscheid te nemen van Amed om af te reizen naar Sanur, om daar onze laatste nacht in Indonesie te hebben. Na eindelijk een accomodatie te hebben gevonden (alle goedkope acco's waren vol) zijn we richting strand gegaan om wat te eten. Na besteld te hebben zagen we Rosa en Dennis voorbij wandelen en na hen geroepen te hebben zijn ze gezellig bij ons aangeschoven. 9 Uur later zaten we er nog en hadden we het nodige gegeten en gedronken. Het was een gezellige dag, een mooie afsluiter van Indonesie!

Niet beseffend dat we Indonesie gingen verlaten zijn we 30 juni naar Singapore gevlogen om daar 3 dagen te verblijven voordat we naar Maleisisch Borneo vliegen. In Singapore aangekomen staat je toch wel even een cultuurshockje te wachten. Singapore is nog moderner dan Nederland, en het is er super schoon! Wat een verschil als je net een maand in Indonesie hebt gezeten, en wat een verschil in prijzen! Hier zakken de reizigers-mondhoekjes wel even naar beneden als je een klein budget hebt! Echter, het is een hele mooie stad, vooral in de avond met al die lichtjes. Het is een stad waar je zeker wel even geweest moet zijn als je toch deze kant op gaat, en ondanks de dure prijzen hebben we hier erg veel plezier gehad!

De eerste nacht hebben we overnacht in 'Little India' om de dag erna op zoek te gaan naar een goedkopere accomodatie. Deze was echter moeilijk te vinden (tenzij we allebei instemden met een stapelbed), en zo kwamen we op internet terecht om daar iets te vinden. We hebben daar een hotel gevonden iets buiten het centrum wat wel goedkoop was, en de beslissing was daarom al snel gemaakt. Op naar ' Hotel Pearl', wat volgens de recensies lag in het 'Redlight district'.

Na verhuisd te zijn hebben we de taxi naar het centrum genomen terwijl we kennis maakten met de regen in Singapore. Deze regen heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat we in het winkelcentrum zijn blijven hangen wachtend tot de bui over zou waaien. Toen het eindelijk wat droger was zijn we aan het lopen gegaan en hebben we veel dingen bezichtigd met de benenwagen terwijl we eigenlijk geen idée hadden waar we heen wilden gaan. Uiteindelijk zijn we op het terras beland en hebben we lekker genoten van de gezelligheid in Singapore.

De dag erop zouden we 'Chinatown' en 'Little India' gaan bezoeken, wat uiteindelijk ' in het water viel' door de stromende regen! We zaten even later opgesloten in Chinatown tussen de kraampjes waar ze soep met vissenkoppen verkochten en waar het stonk naar vlees,vis en zoetigheid door elkaar. We hebben toen onze weg gevonden naar het internetcafe om daar een middag door te brengen. We hebben daar onze tijd zitten vertoeven met supersnel internet, wat na Indonesie toch wel even heel luxe is! Ik heb deze middag geskyped met papa en mama, erg leuk om ze na een maandje weer te zien wanneer ik ze spreek! Uiteindelijk is het deze dag blijven druppen maar zaten we tegen 21:00 weer op het terras omdat om 22:00 het voetballen begon! Het was een spannende wedstrijd, zelfs ik zat op het puntje van mijn stoel en was toch wel trots om een Hollander te zijn tegenover al deze buitenlanders!Na allebei toch wel een beetje teut te zijn geworden hebben we de taxi naar ons hotel gepakt en bij aankomst begrepen we dat ons hotel inderdaad in het Redlight district staat!

Ook aan Singapore kwam weer een einde en op 3 juli vlogen we naar 'Kota Kinabalu', een stad in het westen van Sabah (Maleisisch Borneo)Hier aangekomen ondervonden we dat Borneo moderner is dan we dachten. Kota Kinabalu is een grote stad en omdat we toch na Singapore weer verlangden naar het strand zijn we na 1 nacht in de stad vertrokken naar een redelijk goedkoop resort buiten de stad. 5 Juli hadden we ons 1 jarig jubileum en we wilden daarom weer lekker aan een mooi strand verblijven. Het strand was mooi, maar de zee was niet om in te zwemmen. Er stond een bord 'Be aware of jellyfish' (kwallen) maar we zijn toch even in zee gegaan. Het water was heerlijk warm en rustig en er was geen kwal te bekennen maar toen we er uit kwamen kreeg Dick overal jeuk en even later had hij uitslag op zijn rug. Wat het ook was, zwemmen in zee was dus niet zo slim en we hebben dus alleen maar gezwommen in het grote zwembad wat ons resort had. Ook deze dagen in het resort zat het weer ons niet echt mee. In de ochtend was het prima weer maar s' middags kwam het met bakken uit de lucht! We zijn deze dagen maar in het resort gebleven en hebben ons neergelegd bij het slechte weer. Ondanks het weer hebben we het erg gezellig gehad en hebben we heerlijke pina coladas gedronken, en het lekkerste ontbijt tot nu toe gehad. Het was namelijk een lopend buffet! Weer eens wat anders als geroosterde toast met jam, of een pannekoek met ananas of banana (ok dit klinkt verwend en dat is het ook, maar broodjes ga je echt missen....vooral die van de Hema tussen de middag bij de RamBam)

En toen was het zover, we vertrokken op 6 juli naar Sandakan. De plek waar een van mijn lievelingsdieren leeft, de Orang-Oetang. Het dier waarover ik in groep 6 een spreekbeurt deed wil ik al heel lang in het echt zien, in zijn eigen leefomgeving. Ik ga geen les geven nu over de Orang-Oetang maar een weetje is wel dat ze alleen hier voorkomen en dat het heel uniek is mocht je ze te zien krijgen in het regenwoud! Het geeft dus een extra stukje spanning aan de locatie waar je heen gaat!

Na een bustocht van 7 uur door 'Kinabalu resort' kwamen we aan in Sandakan. We hadden in Kinabalu al een hostel geboekt, en we konden dus meteen naar ons nieuwe verblijf toe. Een prive kamer met eigen douche en uitzicht op de haven voor maar 10 Euro! ‘S avonds stond er weer voetbal op de agenda en nadat het na een fles wijn en wat bier eindelijk 2:30 was hebben we genoten van de halve finale! Er zat een Nederlandse man die getrouwd was met een Maleise, en zij had haar local-vrienden opgetrommeld om in het oranje mee te gaan kijken. Het was dus erg gezellig, en wat een vreugde nadat ze gewonnen hadden!

De eerste dag (met een lichtelijke kater) hebben we ons even wegwijs gemaakt en hebben we geinformeerd bij een touroperator over de dingen die we wilden zien. Het regenwoud kun je onmogelijk op eigen houtje betreden (kan wel maar ja....beetje gevaarlijk) dus moet je een georganiseerde excursie boeken. We zijn uiteindelijk ergens terecht gekomen waar we een excursie geboekt hebben voor de volgende dag. We werden om 11:30 opgehaald om vervolgens 3 uur in de bus te zitten op weg naar 'Kinabatangang Wildlife Sanctuary'. We zouden daar een riviertocht van 2 uur gaan maken om wildlife te bekijken. Ons geluk kon niet op, want na een zee-arend gespot te hebben was zij daar, een prachtige Orang-Oetang die we vanaf het bootje goed konden zien slingeren in een boom! Foto's maken viel een beetje tegen maar ze staat op film! Nadat ze weggeslingerd was hebben we onze tocht voortgezet en hebben we gedurende 2 uur neus-apen, verschillende soorten makaken, grote hagedissen en een krokodil gezien! Het was prachtig, je waant je echt in het junglebook! Alles klopt aan je verwachtingen; namelijk de geluiden, de geur en de luchtvochtigheid zijn dingen die je echt het regenwoud gevoel bezorgen.

Na heerlijk geslapen te hebben na zo'n dag vonden we het ook maar eens tijd voor wat educatiefs. We zijn naar een museum geweest over de 2e WO. Hier in Azie was het toendertijd ook oorlog tussen de Jappanners en de rest! En behalve de geschiedenis in Europa met Hitler, is dit ook niet iets om te vergeten! Dit museum ging over het gevangeniskamp in Sandakan waar de Japanners Australiers, Britten en zelfs Nederlanders gevangen hielden in de jungle. De manier waarop deze gevangenen moesten leven in de erbarmelijke omstandigheden van de jungle word beschreven in een aangrijpend verhaal en na het lezen over de tochten die deze gevangenen moesten maken zonder schoenen door de jungle, over de tropische ziektes en martelingen die zij ondergingen kreeg ik ondanks de hitte van buiten toch wel wat kippevel op mijn armen.

Na het museum heeft onze boze taxi-chauffeur (hij vond dat we te lang in het park geweest waren) ons terug gebracht naar Sandakan en hebben we daar een gezellig avondje op het terras gehad met het nodige bier en een gezellig spelletje toupen! We zijn die avond redelijk op tijd gaan slapen omdat de volgende dag onze wekker ging om 7:00 vanwege de bus die we moesten halen om naar Sipilok te gaan. Hier is het rehabilitation centre voor Orang-Oetangs, waar weesjes worden opgevangen om zo op te groeien zodat ze uiteindelijk weer zelfstandig de natuur in kunnen. De voedertijd was om 10:00 en deze viel echter een klein beetje tegen vanwege de grote belangstelling van toeristen die stuk voor stuk niet stil konden houden (vooral de Jappanners) waardoor de Orang-Oetangs niet echt durfden te komen. Echter 2 zijn er banaantjes komen halen wat een leuk gezicht was. Toen voedertijd voorbij was hebben we een neushoornvogel zien vliegen en kwamen we er achter dat wanneer we terug naar de ingang liepen we 2 baby's konden zien die met elkaar aan het spelen waren. Dit was echt heel schattig om te zien en we kregen 5 minuten van de ranger om wat foto's te maken. Na 5 minuten dus zijn we verder gelopen en hebben we een grote gele slang gezien, die over de railing van een bruggetje kronkelde. Toen werd het tijd om het park uit te gaan. Het park gaat namelijk tussen de middag 2 uur dicht zodat de apen rust krijgen. Met onze tickets konden we wachten tot 14:00 om het park weer in te gaan en dit hebben we dus ook gedaan. Om 15:00 was de 2e voedertijd en misschien dat we dan meer geluk hadden. Na 2 uur wachten gingen we het park weer in en toen we bij het hekje stonden te wachten om weer binnen te gaan kwam daar via de railing van het bruggetje een Orang-Oetang recht op ons af. Net 1 Meter voor ons sprong hij de boom naast ons in en heeft het mooie beest gezorgd voor veel mooie foto's. Dit was natuurlijk helemaal super en het was toch wel het hoogtepuntje van de dag! Het voederen viel een beetje tegen maar dat een Orang-Oetang tot een meter van je af staat maakt natuurlijk alles goed! Een man die ook het park aan het bezichtigen was kreeg het zelfs voor elkaar dat toen hij van het toilet af kwam een Orang-Oetang tegenkwam op het pad. Deze Orang-Oetang beklom hem om vastgehouden te worden. Deze man heeft het beestje maar terug gebracht naar een ranger, wetende dat hij iets unieks heeft meegemaakt deze dag! Pfoe wat was ik zwaar jaloers! Ik ben erna ook naar het toilet gegaan en goed om me heen gekeken, maar helaas.....voor mij zat het er niet in!

Dit is voor zover alles tot aan nu.....Morgen vertrekken we waarschijnlijk naar Sempurna...maar eerst vannacht de finale! Het leeft hier ook ontzettend en iedereen is voor NL! Je kunt hier bij ieder restaurant op het terras op groot scherm voetbal kijken. Ik ben vanmorgen even in mijn uppie naar de zondagmarkt geweest en zelfs de dames hier lopen met een oranje hoofddoek rond en alle oranje-shirts zijn uitverkocht! Zo gauw iemand aan je vraagt waar je vandaan komt en je zegt ' Belanda' (Nederland) kijken ze je aan met lachende gezichtjes en je voelt je dan trots!

Trots om te zeggen dat je uit Nederland komt!

PS: Er staan weer genoeg nieuwe foto's op de site en ook staan de filmpjes online op www.youtube.com/dropkickdick1984 (ook nog van Australie)