52 liften door Nieuw Zeeland!
Het spijt me alvast voor de lengte van mijn verhaal, maarja, ik ben ookeen luie donder qua schrijven betreft...
Vanuit Queenstown wegliften viel nog niet echt mee. We wilden naar Christchurch liften via Cromwell. Uiteindelijk een lift gekregen die zei dat het verstandiger was om terug naar Wanaka te gaan omdat vanuit daar het makkelijker zou zijn om naar Christchurch te liften. Nou, dat was dus ook lariekoek, want na een uur wachten hadden we de moed opgegeven en besloten we om maar gewoon onze tent op te zetten daar. Op dat moment stopte er een DHL-busje met de vraag of we een lift naar Cromwell wilden. Uiteindelijk maar gedaan. Het was al 19.00 dus ff geprobeerd om naar Christchurch te liften, maar we vonden het eigenlijk wel best. We stonden notabene op een hoge brug midden in de zon aan de rand van een onwijs mooi meer. Dus na wat lekkere sprongen in het frisse water besloten om onze tent aan de rand van het meer neer te knallen. Maar eerst nog ff het dorpje in voor een cola. Met een korte lift waren we in het centrum. Zover je dit een centrum kunt noemen, want de meeste dorpjes in het zuiden bestaan uit 10 straten, een bar, en een supermarkt.
Het bleek echt een leuke kroeg te zijn. Het leek net alsof we in het wilde westen waren. Een gezellige saloon dus, met niet veel gasten op wat dorpsdronkelingen na. Na een gezellig avondje darten weer teruggegaan naar het meer. Tentje 2 meter van het water gezet en naar de weerspiegeling van het maanlicht op het meer gekeken en lekker geslapen met het geluid van kleine golfjes. In de ochtend vroeg uit de veertjes, en na een frisse duik in het meer, waren we klaar om nu wel naar Christchurch te liften. Ons einddoel was Kaikoura, maar dan moest alles meezitten. Al vrij snel een lift gekregen van een grote afstand. De mooiste lift van ons reis kregen we erna. In de middle of nowhere stonden we te liften en we maken altijd fun naar tourbussen of ze ons meenemen, want dat doen ze namelijk nooit. Ineens zegt Geert: dieck, hij stopt! Ik draai mijn hoofd om en zie een bus achteruit bijna de greppel inrijden! Hij ging naar Christchurch en we mochten meerijden!!! Onze eigen lege bus die ons ff naar Mount Cook reed, en die ons meenam om te lunchen bij Lake Tekapo. Dit meer is zo mooi. Zoals een amerikaanse vrouw ooit serieus vroeg aan een local: hoeveel kleurstoffen stoppen ze in dit meer om deze blauwe gloed te krijgen... Een domme vraag?: absoluut! Maar het zegt genoeg over hoe mooi het meer is. Check de foto's maar. In Christchurch wat vage liften gehad van wat stoners en een boer. Toen we bijna de moed hadden opgegeven om Kaikoura te halen werden we wederom meegenomen. Ditmaal door een vrouw met 2 kleine dochters. Dus in 1 dag vanaf het zuiden tot het noorden gelift! Dat was wel een drankje waard! Na een ontspannen avond met wat potjes pool was het tijd om de tent op te zetten op het strand. Lekker kamperen met de golfjes op de achtergrond. Althans, dat was het plan. Rond 4 uur werden we abrupt wakker gebeld door thuisfront Mieke met de mededeling dat er een tsunami op komst zou zijn. Ja, lekker wakker worden! Dus hup, midden in de nacht met tent en opgeblazen luchtbedden in pyama de heuvels op. Daar rustig verder geslapen. Toen we wakker werden stonden de reddingshelicoperts voor onze tent (vreemd genoeg niet wakker geworden van het feit dat er een helicopter naast ons tent landde...). Deze dag mochten we de heuvel niet af en was het strand gesloten. Uitgerekend op de dag dat er geen wolkje aan de lucht is, en het windstil is.......BORING!!!
Uiteindelijk toch maar naar beneden gegaan, want we hadden toch wel honger en dorst! Verder een erg ontspannen dag gehad! In de avond was het strand weer open, dus toch maar weer het tentje opgezet en hopen dat er geen naschokken komen! De volgende dag geen water in de voortent dus weer een nacht overleefd :D Jammer genoeg een bewolkte dag op het strand. Dus tent niet verplaatst en hele dag voor de tent gehangen. In de avond een kampvuurtje gemaakt. Apparte knakker ontmoet die bekend staat als de dorpsgek alias Mc Snake. Hij verzamelt skeleten van dode beesten en struint alle stranden af in de nacht met een mijnwerkerslichtje op z'n voorhoofd. Hij was 34 en had al geen seks meer gehad sinds 15e. Ja, misschien een trio met een blonde en een brunette toen ie 30 werd, maar hij wist niets meer toen hij naakt tussen hen wakker werd. Verder had ie een miljoen waard aan gevonden spullen, maar die waren gestolen... Wat een figuur! Anyway, Kaikoura is een havenstad waar je naar walvissen kunt kijken en zeehondjes. We besloten voor de zeehondjes te gaan. Zo, voor je het weet sta je recht voor zo'n beest of sta je op z'n staart voordat je het doorhebt. Dat is ons bijna overkomen, maar gelukkig zijn deze beesten zo lamlendig dat ze de moeite niet nemen om overend te komen. Na de zeehondjes was het weer tijd om te gaan liften. Ditmaal met een amerikaan die films schrijft en een hekel had aan Amerika. Hij nodigde ons uit voor een kopje koffie. Hij gaf z'n creditcard aan de barman om te betalen. Zegt de barman: ja, je hoeft toch niet te betalen, tis maar koffie??! Nou, als ze dat bij mij in de kroeg ook zouden doen:P Daarna ff geborreld met die amerikaan in Picton in de Irish pub. Daarna tentje opzetten aan het meer. We hebben daar al eens eerder geslapen, dus we hoefden ook geen wekker te zetten, want het was dus wake-up call assured door de gemeente. Enja hoor, om 9 uur werden we keurig gewekt door de gemeente :D
Ontbeten met tosties (jezus wat mis ik de nederlandse mayonaise en mijn tostie ontbijtjes met bonomel!) Dus dat was lekker genieten vandaag! In de middag de boot gepakt naar het noord-eiland. Eenmaal in Wellington naar hetzelfde hostel gegaan en weer een private room geboekt. Tis wel eens relaxt om je eigen badkamer te hebben na een aantal dagen zonder douche! Ik snap echt niet dat mensen met ons om willen gaan want volgens mij stinken echt een uur in de wind. Ik draag al 6 weken dezelfde broek (oplettende mensen hadden het gezien op de foto's:P), en hetzelfde vest... Anyway, 3 weken geleden hadden we een kamer waar we per ongeluk het kastje naar z'n vaantjes hadden geholpen en ondersteboven achtergelaten. Nou, schijnbaar heeft het hotel onze interieur stijl overgenomen, want hij was geen cm verschoven en nog altijd ondersteboven. In de avond naar de bar gegaan en weer lekker lopen meebleren met de zanger die aan het zingen was. Dit werd GJ teveel (was al verkouden), en de volgende dag was hij dan ook ziek. Nog een nacht geboekt dus, en ik de stad in. Lekker op het terras gezeten en genoten van deze levendige stad. Deze stad heeft echt mijn hart gestolen en zou hier echt kunnen wonen! Iedereen is hier bezig met z'n eigen ding, maar dan wel weer gemoedelijk. Overal muziek, bandjes, muzikanten. Enja, als muziekliefhebber spreekt mij dat uiteraard aan!
Toen was het tijd om richting Rotorua te liften. Dat was de helft van het noord-eiland dus dat was wel een uitdaging. Uit Wellington liften is onmogelijk dus maar de trein genomen naar paraparamui. Jahaaa, probeer dat maar eens uit te spreken na 4 bier!! Deze stad heeft de officiele auto van de handlanger van Al Capone! Vervolgens naar Bulls gelift, en erna naar Taupo. Een meerwaar een x aantal vulkanenom heen ligt en waar oa Lordof theRings geschoten.Daar zijn we al eens eerder geweest, maar het was al half 9, dus donker. Er was ook een feestje want de Iron Man werd hier gehouden! Dat houdt in dat je eerst 3,8 km zwemt, vervolgens 180 km fietst, en daarna nog eens ff een maratonnetje van 42,2 km gaat rennen. Helemaal gestoord dus en sommigen mensen zagen er dan ook uit alsof ze die dag niet beter in bed hadden kunnen blijven... Het leek net tikkertje voor zombies! Anyway, in deze stad weer met Jasper ontmoet. Met hem en Marieke (een dame die jasper ontmoet had) naar hot water springs gegaan. Een inham van een blauw groene rivier waar kokend heet water uit een spleet kwam. Dus gewoon een natuurlijke jacuzzi! En als het je te warm werd onder de oksels, liet je je gewoon meedrijven door de rivier die lekker koud was. Mooi dat het water zo helder is dat je geen snorkel nodig hebt! In de avond flink lopen borrelen en heb nog altijd medelijden met die duitser die Marieke probeerde versieren en ik het sneu vond dat ie niets durfde te zeggen tegen haar. Ik besloot maar te proosten met hem, en van schrik kletst ie z'n volle pint bier tussen haar benen. Nee, goeie binnenkomerrrrrrrrrrrr :D
Na opnieuw een rustige nacht slaap in de speeltuin, de volgende dag verhuisd naar Rotorua. Deze stad is totaal niet boeiend, en stinkt naar rotte eieren vanwege de geisers. Ik werd gelukkig verkouden zodat ik het niet rook. Nadeel echter: hele dag in bed moeten blijven. Maargoed, vanuit daar snel door naar Mt Maunganui. Een wit strand met palmbomen. Na 5 weken eindelijk aangekomen via een kleine omweg! (Eigenlijk was dit onze 1e bestemming na Auckland, maar zijn afgedwaald naar het zuider eiland via Wellington voor de rugby sevens). In Mt (mount) Maunganaui lekker de berg beklommen, paar golfjes gepakt lekker gechilled op het strand, en gekampeerd op het rugby veld. Lekker rustig! De trainingen gaan gewoon door, maar niemand schijnt er iets om te geven dat we naast het veld staan met onze tent...Maar lekker rustig in de nacht was het wel. Behalve op die randdebiel na die teveel drugs op had en heel de nacht stond te trippen. Ik weet niet wat hij voor troep had gebruikt, maar dit was niet meer normaal. De ene minuut stond ie te schreeuwen uit z'n voordeur, dan weer tegen z'n huis te pissen, dan weer te feesten, dan weer te krijsen alsof er een stok tussen z'n billetjes werd geschoven, dan weer feesten, en dangooide hij z'n interieur weer naar buiten... Jaja, leuk spul.... Blijkt de volgende dag dat ie een tatoeerder is. Nou, no way dat ik ooit iets bij hem zou laten zetten!
Onze laatste bestemming werd Raglan. Met ons nieuw lift systeem krijgen we binnen 3 minuten een lift (Jasper zetten we in z'n uppie als 1e neer en wij gaan gewoon 100 meter verderop staan en wachten totdat er iemand stopt bij hem, en dan vraagt hij of we mee mogen!) Maar we werden afgeleid van onze bestemming vanwege een rugby wedstrijd in Hamilton. The Chiefs vs Crusaders. Hier spelen ook all blacks in (nee, geen negers, maar zo heet het nationale team van Nieuw Zeeland). Voor de wedstrijd was er een hele fanatieke fan in de supermarkt met een vlag en een rugby bal. Tijdens de rust kwam die man voorbij gerend. Vervolgens hoorde ik het hele stadion juichen dus ik besloot weer om ff naar het stadion te lopen (roken moet hier overal buiten), en ik zie diezelfde man op het veld rennen met alle security achter hem aan! Na 80 minuten schreeuwen en zingen en met vlaggen zwaaien, was het tijd om te slapen. Luie donders dat we zijn, besloten we om ons tentje op de parkeerplaats naast het stadion neer te zetten. Security zijn heel aardig: guys, do you have a car here, because we are gonna close the gate....No sir, just a tent to sleep in... ow ok, good night guys! Ja, ze geven er dus echt geen fuck om hier :D Jasper nam weer plek in onze voortent. Hij was onze waakhond voor 3 nachten met z'n gesnurk! Wanneer het licht werd, zagen we dat we naast het kerkhof stonden. Nieuwe ervaring!! Tentje ingepakt en naar Raglan gegaan. Dit valt in de top 10 beste surfspots ter wereld. Jammer van de regen though. Dus maar een baringegaan, en spelletjes gespeeld. Beetje jammer,maar het is niet anders! Na Raglan was hettijd voor onzeechte laatste bestemming in NZ. Auckland...
De stad waar onze grote reis allemaal begon. De cirkel van Nieuw Zeeland is rond. Al vrij snel kregen we een lift. Deze wilde ff stoppen bij de pub om bier te drinken met z;n maten. Nou, prima, wij mee en gezellig op zondag lopen borrelen. Deze vrienden wonen echter in Auckland en wij konden meerijden! Helaas was er niet genoeg plek en werd ik als een hondje in de achterbak neergezet. Daar zat ik dan: dubbelgevouwen in de achterbak, met mijn voeten tegen het raam, een flesje bier in mijn hand, te luisteren naar een kerel die in Vietnam heeft gevochten en genoeg spleetogen heeft omgelegd om de eredivisie te voorzien van compleet nieuwe elftallen! Deze kerel thuis afgezet en naar het huis gegaan van one lift. Daar lekker met wat andere lui die daar wonen in de tuin gezeten en wat bier gedronken en verhalen uitgewisseld. Daar typ ik dit verhaal nu ook. Net ajax-psv gekeken en helaas verloren :(:( Vanmiddag vliegen we naar Sydney, Australie. We blijven daar bij Joyce slapen (voor velen een oud bekende), en een maat van GJ reist met ons mee in Ozzy, en heeft van de week al een busje gekocht. Dus dat is ook al geregeld!Nieuw Zeeland heb ik nu ook al afgesloten en het was een fantastische ervaring. Zoveel gezien, gedaan, mensen ontmoet, te veel om op te noemen! Na 2 maanden Ozzy zie ik mijn ouders weer, en dan is het nog maar twee weken totdat ik mijn schatje weer zie in Bali! Dus Australie wordt ook weer een geweldige ervaring en kijk er dan ook erg naar uit!
Na 52 liftenzijn we weerterug in Auckland. Van Auckland naar Queenstown en weer terug. Dus tussen de 50 en 100 mensen ontmoet met liften.
Hier wat nieuw zeeland statistieken:
- 52 liften
- 13 betaalde overnachtingen in hostels/hotels
- 4x bij mensen geslapen met in totaal 5 overnachtingen
-2x in eenhostel gratis geslapen met in totaal 3 overnachtingen
- de rest van de nachten wildkamperen (geen idee hoeveel overnachtingen maar het was gevarieerd van golfbanen, rugbyvelden, naast kerkhoven, aan het meer, ophet strand, speeltuinen, langs deweg, noem maar op)
Veel positieve dingen meegemaakt en maar weinig negatieve. De meest leuke dingen waren toch:
- parachute springen
- bungee jumpen
- wildkamperen
- liften
- mensen ontmoeten
Er zijn maar weinig negatieve punten.Het enige wat ik als negatief heb ervaren was het drugsfeest waar we beland waren en mensen onzecoke gingen aanbieden. Dus dat wasspullen pakken en wegwezen!
Maargoed, NieuwZeeland zit erop en over een paar uurtjes vliegen we naar Sydney! Dus bij deze sluit ik Nieuw Zeeland af.Ik heb weer nieuwe foto's en filmpjes geplaatst, en de eerst volgende keer zal weer zijn over eenpaar weken vanuit Ozzy!
Groeten!!
Er is maar 1 weg!
Er is maar 1 weg, 1 weg!
Jaja, weekje voorbij, weer genoeg gebeurd. Na een dagje Christchurch bij onze vrienden uit de villa, kregen we weer een auto om naar Greymouth te rijden. Via Arthur's pass weer terug naar de Westkust. Daar niet veel gedaan. Een van de meest saaie steden hier in Nieuw Zeeland. Alleen een beetje gedronken met Lizzy en Geert en weer ff bijkletsen. Dag erna weer vol goede moed om te gaan liften naar onze volgende bestemming: Franz Josef glacier. Naar verschillende liften wisten we niet zeker of we die dag Franz Josef zouden kunnen bereiken aangezien de liften vrij kort waren en de afstand nogal groot was. Ook werd het al donker en hadden we een uur de tijd om uit de middle of nowhere te komen. Het is het kleinste dorpje ter wereld waareen in de 15 minuten een auto voorbij kwam. Er staat letterlijk 1 kroeg (puke bar) en een postkantoor. En volgens de lonely planet is de population: 2 Nou, daar kun je wel een feestje geven!
Uiteindelijk opgepikt door een dude die terugkwam van z'n werk en ons naar z'n huis bracht waar we mochten blijven crashen. Die kerel kwam uit engeland en had alles opgegeven om in the middle of nowhere te gaan wonen. In de verste verte niks of niemand te bekennen. Tussen de bergen met een geweldige zonsondergang. In de nacht kun je de totale milky way zien hemelsbreed in de letterlijke zin van het woord. Daar de film Into the Wild gekeken (voor de mensen die de film kennen: wij zaten nog net niet zo erg in de wildernis :P)
Dag erna vrij eenvoudig naar Frans Josef gelift ( was nog maar 7 km:P) en daar weer gemeet met Lizzy en Jasper. De regen kwam met bakken uit de lucht dus heel de dag kaart en bierspelletjes gedaan op de veranda. Kamperen had geen nut met dit weer, dus maar op de bank blijven slapen van het hostel. Kost niets en lekker warm! Dag erna was het weer niet veel beter en werd het dus bankhangen en olypische spelen kijken. Niet echt een noemenswaardige dag dus!
De volgende dag echter wel. Met een goede nachtrust een wandeling van 2 uur gemaakt naar de gletscher. Dat ding is echt onwijs groot en we hadden het geluk dat de ijstunnel gedeeltelijk instortte recht voor onze neus, dus was wel erg indrukwekkend. Erg vermoeiend, maar wel erg mooi. De natuur hier op het zuidereiland blijft me verbazen. Je bent een steenworp afstand van de zee verwijderd, maar ondertussen sta je wel in de nieuw zeelandse alpen tegen een gletscher aan te leunen... Na een paar uur wandelen was het weer tijd om naar huis te gaan. Wilden eigenlijk naar Wanaka liften, maar we zijn blijven steken bij Fox glacier (20 km), onze lift heeft hier ons naartoe gebracht, en dus hadden we beiden gletschers op 1 dag!
Toen was het tijd om naar Wanaka te gaan. Hier keek ik naar uit want ik had de plaatjes gezien, en kon niet wachten om te gaan kamperen bij het meer. We werden opgepikt door twee amerikaanse dames die eigenlijk wilde dat we de benzinekosten zouden deden. Daar doen wij natuurlijk niet aan mee, en uiteindelijk toch voor niets mee, maar we moesten wel ff 2 uur langs een meer wandelen. (wat overigens erg mooi is was). De weerspiegeling van de bergen in het water is zo mooi. Besneeuwde bergtoppen, oranje, gele bomen, alles. Net een schilderij af en toe! Na een geweldig mooie rit door de bergen en lansg de meren (zie foto's!) aangekomen in Wanaka. Niet een hele spectaculere avond gehad, maar wel een gezellige! Het was weer tijd om een plekje te zoeken, en bij het meer ging helaas niet ivm de wind, en je mocht er ook niet staan helaas... Dus werd het het golfterrein!! Volgende ochtend wakker gemaakt door de receptioniste! (goh...:P), moesten binnen 5 minuten weg zijn. 5 minuten werden 30 minuten en de politie werd ff geinformeerd. Wij binnen 4 minuten alles ingepakt en snel gevlucht. Toch in het dorp aangehouden:P Maar politie is hier erg vriendelijk, en het was geen probleem, als we het maar niet meer zouden doen... Gewoon een beetje onzin verkopen als in: 'huh, wie hebben we vannacht dan betaald om te kamperen?' 'Enja, we mochten hier staan etc.'
Die dag bij het meer liggen chillen in het water en in de zon. Vooral veel geslapen! Daar aan de praat geraakt met twee nederlandse meisjes. In de avond een potje kingzen gedaan om vervolgens de tent op te zetten boven op een heuvel naast het meer. Uitzicht op het water en de stad. Lekker wakker worden! En belangrijker: geen politie :D Later die middag rustig opgestaan en terug gelopen naar de stad. Daar kwamen we iedereen weer tegen bij het meer, en besloten we een kopje koffie te drinken. Die liep uiteindelijk uit op een potje (hoe kan het ook anders: kingzen). 1 van de betere moet ik eerlijk zeggen! Dit leidde weer tot een karaoke party die we jawel, hoe kan het ook anders, hebben gewonnen! Later bleek dat het hostel waar de karaoke party was, 2 slaapplekken vrij waren op de kamers van die 2 meisjes. Dus we zijn naar binnen gesneaked en hebben gratis geslapen in ons eigen stapelbedje. De kater de dag erna was een minder leuk feit. Dus wat ga je doen om daar vanaf te komen? Uit een vliegtuig springen van 4 km hoogte!! (Ik bedank mijn vrienden voor de bijdrage van mijn verjaardag) Wat was dat gaaf! Dat zou ik de hele dag door kunnen doen! Ik heb er jammer genoeg geen foto's of filmpjes van want dat was 200 dollar extra, en dat hoeft nou ook weer niet voor mij :P Wel een mooie foto van mij in mijn parachutepakje! De quote aan het begin slaat een beetje op de afgelopen weken. Er rijdt hier maar 1 (snel)weg! Als je uit een vliegtuig springt, is er maar 1 weg: naar beneduhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh! Na een paar uur uitgekaterd te hebben en het besef hebben laten zinken dat je uit een vliegtuig bent gesprongen, richting queenstown gelift. Dit is de stad van de extreme sporten! Jammer dat mijn portomonee niet alles toelaat, maar we zijn hier gekomen voor de bungee. 1e avond nog ff op stap geweest met z'n 5-en. Iedereen was vrij kapot van de karaoke avond dus heel spetterend was het niet. Dag erna lekker uitgerust en niet veel ondernomen. Gisteren daarentegen is wel noemenswaardig. De hoogste bungee van nieuw zeeland is hier! 134 meter hoog vanuit een kabine die boven het ravijn bungelt!! Filmpje staat op mijn youtubekanaal (www.youtube.com/dropkickdick1984)
Verder gaan we dalijk verder liften maar geen idee waarheen.
Hotmail: Free, trusted and rich email service. Get it now.
Hotmail: Powerful Free email with security by Microsoft. Get it now.
Great expectations
'We had the greatest expactations'
Een week later, een hoop gebeurd! Mijn laatste berichtje was afkomstig uit Wellington. Op zondag een rustdag gehouden en tijd genomen om dus wat mailtjes en foto's naar het thuisfront te versturen. Ik wist dat een meisje uit de Aloys hier ook in Nieuw Zeeland was, dus dacht ik: ik laat mijn nummer wel achter op haar facebook, en wie weet datwe kunnen afspreken in NZ. 15 minuten later ging de telefoon en bleek ze in de zelfde stad te zitten als wij. Dus in de avond ontmoet en met z'n 3-en lekker wat gedronken in de bar. Dag erna was het tijd voor ons nog wat meer van Wellington te zien. Flink rondgelopen, rugby stadion bezocht, en van een brug afgesprongen (zie youtube kanaal www.youtube.com/dropdickdick1984.)
Dinsdag was het tijd om naar het zuidereiland te verkassen. Het eiland waar we alleen maar goeie verhalen over horen, en dus ook de grootste verwachtingen. Verhalen over natuurgeweld, gastvrijheid, extreme sports, etc. Alles wat een mens zou willen, zou hier te vinden zijn. Dus je snapt dat onze verwachtingen torenhoog zijn! Na een relaxte boottocht van 3,5 uur, raakte onze voetjes het zuidereiland aan. De gastvrijheid was meteen te merken, want het vragen naar de weg hier, leverde ons meteen een lift op naar het centrum. Tot onze grote verbazing werden we afgezet bij een jawel: Bakkerij!! Een nederlanse nogwel te verstaan. Met gevulde koek, speculaas, worst-en saucijzenbroodjes! Vervolgens hostel gezocht om spullen af te gooien zodat we in de nacht weer op het strand konden gaan kamperen. Na een gezellige avond in de ierse pub werden we verward wakker gemaakt door de gemeente dat we niet mochten kamperen op het gras bij de haven. Big deal, wij moesten toch vroeg op, dus kwam goed uit! Na dit kleine stadje van welgeteld 2 straten te hebben verlaten wilden we richting Nelson gaan. Na wat liften werden we opgepikt door een dame van 59 die ons van alles vertelde. We mochten op de koffie, en uiteindelijk zijn we er blijven slapen, en werd alles gedaan voor ons in ruil voor een stukje grasmaaien en een kippenhok verschonen. Van internet, tot lekker eten, en weer eens een warme douche was ook weer es prettig voor mijn veertjes!
Een dag later dan 'gepland' aangekomen in Nelson. Mooie stad, maar niet veel te doen. Dus lekker op het terras gezeten, en wat rondgelopen en geinformeerd naar het Tasman National Park. Een heel mooi park met geweldige stranden. Na een avondje kingzen met de locals (hun regels zijn echt hard), en Springsteen liedjes te hebben gezongen met de zanger van een bar,werden we weer eens wakker naast een rivier (ja, wel in de tent hoor:P). Na paar liften aangekomen in het nationale park. Tis echt heel mooi. Stel je voor dat je in Oostenrijk van de berg afsuist, en ineens in azuurblauw water terrecht komt. Nou, dat is dus hier het geval. Wegkomen uit dit stadje viel echter wat tegen. Na opgepikt te zijn door 2 yoga fans, stonden we ineens in Motueka Valley, oog in oog met een hippie community. Echt hippies, dus geen schoenen, veel haar!!!, bloemetjes, en vage trippende muziek. Leuk om te zien, maar toch niet helemaal ons ding. Dus met een paar hippies teruggelift richting een andere stad. Uiteraard weer veel liften gehad. Mensen die ons bier aanboden, ons de omgeving lieten zien, en uiteindelijk, ja je gelooft het niet: een auto! Dat is pas wat wij noemen een lift!! 2 mensen in 2 auto's maar de 1 wilde niet meer rijden. Tja, of wij ff naar Christchurch wilden rijden. Prima idee! Dus ik heb lekker 300 km door de bergen mogen crossen over 1 van de mooiste bergpassen van nieuw zeeland! Zulke vriendelijke mensen, ze hebben ons mee uit eten genomen en we mochten overnachten in hun villa. Dit mailtje typ ik nu vanaf hun kantoor. Dalijk krijgen we een andere auto mee de stad in, en vanavond krijgen we weer diner en een slaapplek. Morgen weer een auto die terugmoet naar de westkust. (owja, ze hebben een car rental bedrijf, dus wij zijn eigenlijk gewoon hun koeriers).
Verder is het onmogelijk om alles neer te zetten wat je hier meemaakt. We hebben nu al 21 liften gehad en 1 auto geleend. Dus je hoort zoveel verschillende verhalen, en je ziet zoveel om je heen. Maar dit is de rode lijn hoe wij het hier ongeveer beleven. En als ik iedereen moet geloven wordt het eiland alleen nog maar mooier, dus nog steeds heb ik the greatest expectations...
Voor foto's kijk onder tabblad foto's
Voor filmpjes op: www.youtube.com/dropkickdick1984
Leap of faith...
'It takes a leap of faith, to get things going'
Na mijn gezellige afscheidsfeest werd ik wakker met het besef van: wow, ik ga!
Dat besef kwam hard binnen... Wetende dat ik Mieke, mijn familie en vrienden voor een lange tijd niet zal zien. Het was ook niet verwonderlijk dat het een dag van uiteenlopende emoties was. Emoties van verdriet die gepaard gingen met vleugjes van vreugde omdat ik na zoveel jaar wachten eindelijk mijn reis ging beginnen. Een reis die in totaal 5 vliegvelden , 1 gemiste vlucht bevatte en 40 uur duurde. Via Frankfurt, Singapore, Sydney, eindelijk in Auckland. Memorabel was het zeker want nu heb ik op alle continenten gestaan (ja ok, antartica niet:P)
Met een vreemd gevoel ging ik richting mijn hotel. Toen schoot bovenstaande quote door mijn gedachten. Nu een week later begin ik langzamerhand te wennen. Zoveel indrukken vliegen mij hier om de oren dat ik soms gewoon ff tegen mezelf moet zeggen: 'ja, je bent in nieuw zeeland'
De 1e avond rustig een biertje gedronken in de bar wat uiteindelijk uitliep tot een karaoke party. Alle klassiekers kwamen voorbij. Van paradise by the dashboardlight tot ring of fire. Deze avond erachter gekomen dat AC/DC een concert zou geven 2 dagen later. Onze bron zou een spare ticket hebben, dus ik was in de zevende hemel beland. Ik ging AC/CD live zien in Nieuw Zeeland! Dag erna was het tijd om de stad te gaan verkennen. Uiteindelijk niet denderend ver gekomen aangezien wij ons niet heel erg interesseren voor musea en kunst etc. Dus rondje bij de haven lopen en uiteindelijk aan de praat geraakt met een oude hippie vrouw en daar heel de middag mee op het terras gezeten. Lekker naar verhalen luisteren in de zon aan het strand.
Toen was het donderdag. De dag van AC/DC! Vol zenuwen stond ik op en belde ik mijn bron op(een paar Kiwi's). Helaas gaven deze geen gehoor meer. Dat was wel ff balen. Uitgechecked uit het hotel want de stad was totaal volgeboekt ivm AC/DC. Sinds 18 jaar stond AC/DC weer op de planken hier in Nieuw Zeeland, dus het hele land was in rep en roer en iedere hoek, bar, supermarkt stond dagen lang in het teken van dit concert. Wij hadden dus geen slaapplek. Na een bezichtiging aan de sky tower besloten we gewoon naar het stadion te gaan om daar te gaan luisteren en kamperen. Na een rit vol van chaos met opgefokte AC/DC fans kwamen we aan bij het stadion. 80.000 hongerige fans die klaar stonden om de avond van hun leven te hebben. Geert-jan en ik zochten een mooi plekje op de heuvel en hadden een perfect uitzicht op het podium en het publiek. Alle klassiekers kwamen voorbij: you shook me all night long; highway to hell; thunderstruck, etc. Het rockte van links naar rechts. Mensen staken vuurwerk af vanuit de hele stad en rondom het stadion. Toen de zanger zo vriendelijk was om te vragen: 'how are you doing overthere on the hills' was het feestje compleet. De mensen die in de bomen zaten begonnen te springen van opwinding en links en rechts hoorde je dan ook af en toe iemand uit de boom storten omdat takken daar toch schijnbaar niet voor zijn gemaakt!
Na het concert een rustig plekje gezocht en daar ons tentje opgezet. De volgende morgen bleek dat we op een gigantisch sportveld stonden. Niets aan de hand verder. Mensen die hun hond uitlaten groeten ons vriendenlijk terwijl wij met moeite ons tandjes poetsen aan de rand van het beekje. Auckland was verleden tijd en we wilde lekker naar het strand gaan. Het grote liften door nieuw zeeland ging eindelijk beginnen. Na een lift van een oude knakker, kwamen we vreemd genoeg in een Chrysler terecht. Een kerel van 40 jaar die duidelijk in z'n midlife crisis zat met z'n geblondeerde haar, dikke bak onder z'n kont, en spiegel zonnebril. Maar man o man. Wat een auto. De auto las onze lichaamstemperatuur en bepaalde op basis daarvan de temperatuur in de auto. Dat is toch van de zotte? Maar wel heel vet natuurlijk!Hij kwam ook terug van AC/DC en zat ook nog volgerocked achter het stuur. Hij vertelde dat we naar Wellington moesten gaan voor de Rugby Sevens. Een internationaal rugby feest wat helemaal los gaat! Mensen komen overal vandaan om dit feest mee te maken. Dus zo gepiept, zo gedaan. 10 liften, 15 verschillende mensen, 10 plaatsen, een overnachting op het strand, wat watervallen, uitzichtpunten en 800 km verder, kwamen we aan in Wellington. Het zuidelijkste punt van het noorder-eiland. Het leek wel carnaval! Alleen maar verkleede mensen, de 1 nog gekker dan de ander, en uiteraard overal rubgy op tv. Maar wat een geweldig feest was het! Heerlijk om op het terras te zitten en te zien hoe een stad zo veranderd in een feeststad! (dus heel veel plezier voor de mensen die volgende week carnaval gaan vieren!!)
Maar wat is het liften toch heerlijk. Zoveel verschillende mensen. Van luxe auto's tot auto's zonder backseat. Van surfdudes tot mensen in pak die vroeger ook gelift hebben. Gesprekken voeren die uiteenlopen van koeien tot artikelen in de supermarkt, en ondertussen lekker genieten van al dit natuurschoon! Nu ff bijkomen van de 1e week en een rustig dagje zonder liften, kroegen of kamperen. Maar gewoon lekker burgelijk ontbijten en tot rust komen (het is hier wel zondag he :P)
Voor de mensen die mij willen bereiken is dit mijn nummer: 0226772546
Binnenkort vertrekken we naar het zuider eiland. Lekker de natuur in, 140 meter bungee, parachute springen, surfen en weet ik veel wat nog meer... Komt goed, jullie horen het van me!
De allerbeste groeten van mij en de kiwi's!
En voor foto's kijk je natuurlijk het tabblad foto's :D
En voor filmpjes kijk je op mijn youtube kanaal: http://www.youtube.com/user/dropkickdick1984
"Born to run"
'We gotta get out while we're young, cause tramps like us, baby we were born to run'
Of het nu indoctrinatie is vanuit mijn ouders kant, of omdat het gewoonweg een geweldig nummer is; bovenstaande quote heeft mij altijd ergens gegrepen. De keuze is dan ook niet opmerkelijk dat dit het motto wordt voor de komende 10,5 maand.
De wereld in, de wereld bezichtigen, andere culturen ervaren, niet wetende waar je iedere dag zal slapen, en niet wetende hoe je jezelf gaat verplaatsen. Zou mijn duim werken, of moeten we halsoverkop toch ergens een klein busstopje zoekenwanneer we geen cm opschuiven. Met andere woorden? Als een zwerver (maar wel 1-tje met een pinpas) de wereld over. De reis zal beginnen in Nieuw Zeeland en het eindpunt is de Malediven. Tussendoor bezoeken we de volgende landen: Australie, Indonesie, Maleisie, Singapore, Thailand, Laos, Cambodja, Vietnam, China, Nepal en India...
Wat gaan we zien, ruiken, proeven, horen? Ik kan jullie nog niets vertellen want ik moet zelf ook eerst op zoek naar deze antwoorden. Maaaaaaaaaaar, wanneer ik deze gevonden heb, deel ik deze info graag met jullie mede via deze site.
Dus: meld je aan voor de nieuwsbrief en blijf zo op de hoogte van onze gebeurtenissen!
Dick alias Dieck & Geert alias Ghurt!